عاشق اسمم می شوم

وقتی

تو صدایم می کنی . . .

.

.

شاید برایت عجیب باشه این همه آرامشم

خودمانی میگویم ، به آخر که برسی فقط نگاه میکنی  . . .

.

.

غمگینم مثل عکسی در اعلامیه ی ترحیم که خنده اش همه را می گریاند . . .

.

.

سرنوشتم چیز دیگر را روایت میکند / بی تعارف این دلم خیلی هوایت میکند

قلب من با هر صدا با هر تپش با هر سکوت / غرق در خون یکنفس دارد دعایت میکند . . .

.

.

آرامـــش یعنــــی :

هـر وقت قهـــر کــــردی

مطمئــــن بـــاشـی کـــه تـــا آشتـــی کنـــی هیـــچ کسی جـــات رو نمی گیــــــره

.

.

عاشقانه هایم همه رابه زانو زده !

توبه عشق چه کسی ایستاده ای . . .

.

.

دوست داشتن ساده است و باور کردنش سخت

تو ساده باور کن ، که سخت دوستت دارم . . .

.

.

دیگر پیام هایت نمیرسند

سیم بانان را خبرکن !

شاید کاجی افتاده باشد . . .

.

.

چقدر کم توقع شده ام

نه آغوشت را می خواهم نه یک بوسه نه دیگر بودنت را..

همین که بیایی و از کنارم رد شوی کافیست

مرا به آرامش می رساند….

حتی اصطحکاک سایه هایمان… کافیست

.

.

خدایا

بت بود ؛ “بت شکن” فرستادی

من پر از بغضم  ”بغض شکن” هم داری . . . ؟

.

.

عطر های گرون قیمت رو ول کن ، آدم باید بوی اعتماد بده . . .

.

.

جای خالیت را انقدر باچشمان آب خواهم داد

که بازکنارم سبزشوی . . .

.

.

دوستی میوه ی درختانی است که در روح غنی عشق کاشته میشود

و با مراقبت محبت آمیز و درک متقابل پرورش می بایند . . .

.

.

کاش میشد در آسمان ها پر کشید / چون عقابی ابرها را هم درید

پر کشید و در حضورت جان سپرد / لحظه ی آخر دو چشمان تو دید . . .

.

.

زمان است که وفاداری را ثابت میکند ، نه زبان . . .

.

.

ﻟﮑﻨﺖ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﻢ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﯼ ﺧﻮﺑﯿﺴﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺰﻩ ﻣﺰﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﻤﺖ . . .

.

.

عشــق

همین خنده های ساده ی توست

وقتی با تمام غصه هایت میخندی

تا از تمام غصه هایم

رها شوم . . .

اخرش اونی که نوشت مرد / اما اونیکه میخوند موند

حالامن مینویسم توبخون / من میمیرم توبمون

.

.

عمری فرشته هم که باشی

یک اشتباه …

فقط کافی است یک اشتباه از تو ببینند

تا از تو ابلیس بسازند . . .

.

.

تا تو هستی که دستانم را بگیری

آرزو میکنم هر روز زمین بخورم

کاش تابستانها هم برفی بود . . .

.

.

مقصر خود ماییم

عشق را به کسانی ارزانی میکنیم که

از زندگی ، جز آب و علف روزانه، نه میفهمند , نه میخواهند . . .

.

.

آدمی را دیدم با سایه ی خود درد و دل میکرد

چه رنجی میکشد او وقتی هوا ابریست . . .

.

.

آدم ها برای هم سنگ تمام می گذارند ، اما نه وقتی که در کنارشان هستی ، نه

آنجا که در میان خاک خوابید ، سنگ را تمام می گذارند و می روند . . .

.

.

باید به بعضی ها گفت : ناراحت چی هستی؟

دنیا که به آخر نرسیده ، من نشد ، یکی دیگه ! تو که عادت داری . . .

.

.

درد دل کـه می کنــی

ضعـف هـایـت، دردهـایــت را می گـذاری تـوی سیـنی؛

و تعـارف می کـنی کـه هـر کـدامـش را کـه می خواهنــد بــردارنـد؛

تیــز کننــد …

تیــغ کننــد …

و بــزننـد بـه روحـت

.

.

آدم گاهی چه گرم می شود

به یک ” هستـــــــــــــــــــــم ” ؛

به یک ” نتــــــــــــــــــــــــرس ” ،

به یک ” نـــــــــــــــــــــــوازش ” !

به یک ” آغـــــــــــــــــــــــوش” …

.

.

جای من یک دل سیر ، چشم در آینه انداز و بگو ، بهترینم ! ای دوست ، یادگار دیروز ! دل من سیر برایت تنگ است .

اگه دوریم دغدغت بود...دورم انداختی چرا؟!

.

.

.

روزی می رسد که تنها برگ برنده ات
دل می شود ولی تو دیگر حاکم نیستی

.

.

.

توی این برف و سرما میتونم خودمو گرم کنم
امــا...
جواب دلمو چی بدم ؟!


.

.

.


همه مرا با خنده‌ی بلند ميشناسند
بيچاره بالشم
با گريه های بيصدا...


.

.

.


مگه قلــب مـــن بُـــت بــود
که خدا تـــو را
برای شکستنش فرستاد...؟

.

.

.

دلم خیلی بیشتر از حجمش پُر است
پر از جای خالی تو...

.

.

.

آینه هم شکایت دارد از من، روی ِ خوش می خواهد
آینه جان! ندارم ، ندارم ، ندارم


.

.

.


حوصله ات که سر ميرود با دلم بازي نکن
من در بي حوصله گي هايم با تو زندگي کردم


.

.

.


نگران نباش!
يلدا رفته
ديگر شب‌هايِ نبودن، کوتاه مي‌شود عزيز...


.

.

.


صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو
یا دل از دیدن تو سیر شود بعد برو
تو اگر کوچ کنی قلب خدا می شکند
صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو

.

.

.

مدتهاست که بي دليل ترکم کرده اي ، نميدانم دلت از من سرد شد يا که سرت جايي ديگر گرم شد

.

.

.

اگه نیمه گمشدتو پیدا نکردی زیاد مهم نیست...
درد واقعی از اونجایی شروع میشه که نیمه پیدا شدتو گم کنی !

.

.

.

سعي کن هميشه تنها باشي
چون تنها به دنيا آمده ايي و تنها مي ميري
بگذار عظمت عشق را هيچ گاه درک نکني
چون آنقدر عظيم است که تو را در خود غرق مي کند
اما اگر عاشق شدي تنها يک نفر را دوست بدار
بخند ، گريه کن و قدم بردار تنها براي يک نفر
و بگذار عشقي داشته باشي پاک و آسماني

.

.

.

قول دادم به قلبم و خدا، دیگه دل ندم به عشق آدما

.

.

.

وقتی خدا، در دلهای شکسته جای دارد....
چرا بر دستان کسی که بارها قلبم را شکست، بوسه نزنم!

با همه چشم انتظاری ، با پیامت دل خوشم

ای قرار بیقراری ساحل آرامشم

گاه گاهی پر بزن در خلوت تنهاییم

تا ببینی در فراقت من چه رنجی میکشم . . .

.

.

.

اون منم که عاشقونه شعر چشماتو میگفتم

هنوزم خیس میشه چشمام وقتی یاد تو می افتم

 هنوزم میای تو خوابم تو شبای پر ستاره

هنوزم میگم خدایا کاشکی برگرده دوباره . . .

.

.

.

ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدی / چه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی

تو که آتشکده عشق و محبت بودی / چه بلا رفت که خاکستر خاموش شدی . . .

.

.

.

جداموندن از کسی که دوستش داری فرقی بامردن نداره

 پس عمری که بی تو میگذرد مرگی است به نام زندگی . . .

.

.

.

آرزویم این است که بهاری بشود روز و شبت

که ببارد به تمام رخ تو بارش شادی و شعف

و من از دور ببینم که پر از لبخند است چشم و دنیا و دلت . . .

.

.

.

باغبانی پیرم ، که به غیر از گلها از همه دلگیرم

کوله ام غرق غم است ، آدم خوب کم است

 عده ای بی خبرند ، عده ای کور و کرند

اندکی هم پکرند و میان رفقا ، عده ای همچو شما تاج سرند!

.

.

.

ارادتمند کسانی هستیم که تو خاطرمون ابدی هستند

و تو خاطرشون عددی نیستیم

.

.

.

سکوتی بود بر قلبم که با آن میزدم فریاد /  اگر از شهر غم رفتی مرا هرگز مبر از یاد

قهوه چشمان توست

تیره ، تلخ

اما آرامبخش و اعتیاد آور . . .

.

.

.

کلاغ جان!

قصه من به سر رسید

سوار شو !

تو را هم به خانه ات می رسانم . . .

.

.

.

انصاف نیست دنیا آنقدر کوچک باشد که آدم های تکراری را

روزی هزار بار ببینی و آنقدر بزرگ باشد

که نتوانی آن کس را که دلت میخواهد حتی یک بار ببینی  . . .

.

.

.

قهر که می کنی

بی حواس ترین آدم روی زمین می شوم

آنقدر که

دست نوشته هایم را توی یخچال پیدا می کنم

بشقاب غذای دست نخورده ام را در کتابخانه . . .

.

.

.

دلم به بهانه ندیدنت گریست

بگذار بگرید و بداندهر چه خواست همیشه نیست . . .

.

.

.

پنداشتی گذشته مرد ؟

آن بوسه ها چو دانه های الماس در گوشواره از یادم آویزان است . . .

این روزها یکرنگ که باشی چشمشان را می زنی ! خسته می شوند از رنگ تکراریت ، این روزها دوره ی رنگین کمان است .
 
.

.

.

زلالترین شبنم شادی را بر لبانت آرزو دارم ، نه برای امروزت ، برای فردای هر روزت .
 
.

.

.

چه تلخ است علاقه ای که عادت شود ، عادتی که باور شود ، باوری که خاطره شود و خاطره ای که درد شود .
 
.

.

.

زندگی "باغی" است که با عشق "باقی" است ، "مشغول دل" باش نه "دل مشغول" ، بیشتر "غصه های " ما از "قصه های" خیالی ماست ، پس بدان اگر "فرهاد" باشی ، همه چیز "شیرین" است .
 
.

.

.

میدونی بهشت کجاست ؟ یک فضای چند وجب در چند وجب ! میان بازوهای کسی که دوستش داری .
 
.

.

.

توی زندگی هر کسی یکی هست که مثل "هیچکس" نیست .
 
.

.

.

میدونی وقتی واست پیام نمیدم یعنی چی ؟ یعنی پیامی در حد مرامت ندارم با مرام !

گاهی باید نباشی تا بفهمی نبودنت واسه کی مهمه ؟ اونوقته که می فهمی باید همیشه با کی باشی .
 
.

.

.

در کودکی از تکلیف میترسیدیم و اکنون از بلاتکلیفی ، کتاب زندگی چاپ دوم ندارد ، پس تا میشود عاشقانه زندگی کنیم .
 
.

.

.

پیاز هم که خرد میکنی برایش اشک میریزی ، از پیاز هم کمتر بودم ، مرا خرد کردی و خندیدی .
 
.

.

.

بهترین سلام ها را در قشنگ ترین کادوی آرزو پیچیده و با برچسب سلامت به آدرس زیباترین گل بهاری تقدیم وجود نازنینت می کنم .
 
.

.

.

سخت میترسیدم از اینکه من از نژاد شیشه باشم و شکستنی ، او از نژاد جاده باشد و رفتنی ، آری روزها گذشت ، همان شد ، او رفت ، من شکستم !
 
.

.

.

گرگ هم که باشی ، عاشق بره ای خواهی شد که تو را به علف خوردن وا می دارد و رسالت عشق این است ، شدن آنچه نیستی !
 
.

.

.

آرزو میکنم زمانیکه دلم از قهر زمانه ، قطره قطره از چشمانم فرو میچکد ، برای گریستن هرگز شانه هایت را کم نیاورم .

بی قراری هایم ، پاییز می خواهد و  چشم های عاشقت

نگاهت را از من نگیر

این پاییز را عاشقم باش، لطفاً . . .

.

.

.

من از شما گفتن تو بدم می آید

عزیزم مرا سرد خطاب نکن

این پاییز میخواهم تا افتادن آخرین برگ

با تو دیوانگی ها کنم . . .

.

.

.

سومین فصل سال یعنی من / آرزوی محال یعنی من

یک غزل عاشقانه یعنی تو / مثنوی های لال یعنی من . . .

.

.

.

نیمکت چوبی کهنه نم گرفته زیر بارون

زیر سقف بی قرار شاخه های بید مجنون

ابر بی طاقت پاییز مثل من چه بی ستارست

مثل من شکسته از این نامه های پاره پارست . . .

.

.

.

تنهایی

نامِ دیگر پاییز است

هرچه عمیق‌تر

برگ‌ریزانِ خاطره‌هاتْ بیش‌تر . . .

.

.

.

ما را چه به مهتاب که ما تیره و تاریم

در موسم پاییز ، چونان ابر بهاریم

محبوبه و مینا به کجا ای گل مریم

ما بذر نداریم که یک لاله بکاریم . . .

.

.

.

دوباره پاییز…

 اما نه ((فصل خزان)) زرد!

 دوباره پاییز…

 اما نه فصل اندوه و درد!

 دوباره پاییز…

 فصل زیبای سادگی…

 دوباره پاییز، موسم شدید دلدادگی!

پاییزت قشنگ

عاشق ترین مرد ، آدم بود

که بهشت را به لبخند حوا فروخت . . .

.

.

.

مرا تا نقره باشد می‌فشانم / تو را تا بوسه باشد می‌ستانم

و گر فردا به زندان می‌برندم / به نقد این ساعت اندر بوستانم

جهان بگذار تا بر من سر آید / که کام دل تو بودی از جهانم . . .

.

.

.

نمیدانم چرا بین این همه آدم پیله کردم به تو !

شاید فقط با تو پروانه میشوم . . . !

.

.

.

یا رب تو مرا به یار دمساز رسان / آوازهٔ دردم بهم آواز رسان

آن کَس که من از فراق او غمگینم / او را به من و مرا به او بازرسان . . .

.

.

.

هنوز همسوار مرکب خیال من تویی

هنوز هم یگانه شاهکار این قلم تویی

هرآن به یاد تو، به مدح عشق می رسم

و باز شرح هرنگاه عاشقانه ام تویی . . .

.

.

.

آن روز ها گنجشک را رنگ می کردند و جای قناری می فروختن

این روز ها هوس را رنگ می کنند و جای عشق می فروشند

آن روزها مال باخته می شدی

و این روز ها دلباخته . . .

.

.

.

میتونم بپرسم چه عطری میزنی ؟

بوی خوشبختی میدهی انگار . . . !

.

.

.

کاش می فهمیدی

برای این که تنهایم ، تو را نمی خواهم

برعکس

برای این که میخواهمت ، تنهایم . . .

چه دمدمی مزاج شده احساسم ، گاهی آرام ، گاهی بارانی ، چه بی ثباتم بی تو !
 
.

.

.

همیشه یکی هست که درد دلت رو بهش بگی ولی بترس از روزی که همون بشه درد دلت .
 
.

.

.

نمیدانم چرا بین این همه آدم پیله کردم به تو ! شاید فقط با تو پروانه میشوم !
 
.

.

.

بغض هایت را برای خودت نگهدار ، گاهی "سبک" نشوی "سنگین" تری .
 
.

.

.

و چه احساس قشنگیست که در خلوت خود / یاد یک دوست تو را غرق تماشا سازد .
 
.

.

.

کسی که تو را دوست دارد حتی اگر هزار دلیل برای رفتن داشته باشد ، هرگز رهایت نخواهد کرد ، او یک دلیل برای در کنارت ماندن خواهد یافت .
ا
.

.

.

میتونم بپرسم چه عطری میزنی ؟ بوی خوشبختی میدهی انگار !
 
.

.

.

مدتهاست نه به آمدن کسی دلخوشم ، نه از رفتن کسی دلگیر ، بی کسی هم عالمی دارد .
 
.

.

.

روزگار ، نبودنت را برایم دیکته می کند و نمره ی من باز می شود : صفر ، هیچ وقت نبودنت را یاد نمیگیرم !

مهربانیت را با دلم پیوند زدم تا از تو دور بودن را احساس نکنم ، اما باز دلتنگم .
 
.

.

.

تو را آرزو نخواهم کرد ، هیچ وقت ! تو را لحظه ای خواهم پذیرفت که خودت بیایی ، با دل خود نه با آرزوی من .
 
.

.

.

اسکناسه مچاله ی تو دستمو سمت راننده تاکسی گرفتم ، گفت : یه نفری ؟ آهسته گفتم خیلی وقته .
 
.

.

.

همه خوابند و من بیدارم امشب / دلم کرده هوای یارم امشب / غم عشق و فراقش مرهمی نیست / مداوای امید دیدارم امشب .
 
.

.

.

غمی نیست ، جز درد لا علاج دوری !
 
.

.

.

تو باور نداری این حرف ها را ! وگرنه من سالهاست برای آنکه در فال تو باشم ، در قهوه ی تو غرق شده ام .

.

.

.

عمریست دلم چون صید در بند شده / ای دوست مگر قیمت دل چند شده ؟ / سنگین شده سایه ات ، کجایی / نکند ، یارانه ی عشق هم هدفمند شده ؟
 
.

.

.

سخت است وقتی از بغض ، گلو درد میگیری و همه میگویند لباس گرم بپوش .
 
.

.

.

سرمای نبودنت بدتر از سرمای زمستان است ، به لرزه انداخته چهار ستون دلم را .
 
.

.

.

خوشبختی من پیدا کردن "تو" از میان این همه ضمیر بود .
 
.

.

.

دوست داشتنت معادله ایست که نفسهایم را اثبات میکند .

تحقیرت هم کنم کافی نیست ، تفریقت میکنم از تمام زندگی ام .
 
.

.

.

دل قصر عاطفه است ، اگر مهر خوبان زینتش نباشد ویرانه ای است ، تاریک .
 
.

.

.

به آسمان نرسد هرکه خاک پای تو نیست / فرو رود به زمین دلی که به یاد تو نیست .
 
.

.

.

پایان سریال دروغ هایت بود آخرین لبخندت ، و چه ساده بودم من که تا تیتراژ پایانی به پای تو نشستم .
 
.

.

.

گاهی حس آخرین بیسکوئیت ساقه طلایی رو دارم ، تنها ، شکسته !
 
.

.

.

دیگر پیامهایت نمی رسند ، سیم بانان را خبر کن ، شاید کاجی افتاده باشد !
 
.

.

.

جز خدا کیست که در سایه ی مهرش بخزیم / رحمت اوست که هر لحظه پناه من و توست .

.

.

.

دوستانم همه نابند ، طلا سیری چند ؟ / درد از همه شان دور ، بلا سیری چند ؟ / بی گل روی عزیزان ، نفسم می گیرد / بی حضور رفقا ، صلح و صفا سیری چند ؟
 
.

.

.

چقدر جای تو خالی ست ، جای خالی ات را با هیچ چیز نمی توان پر کرد ، حتی با گزینه ی مناسب .
 
.

.

.

نبودن هایت آنقدر زیاد شده اند که هر رهگذری را شبیه تو میبینم ! نمیدانم غریبه ها "تو" شده اند یا تو غریبه ؟
 
.

.

.

نمیدانم کجای خوب این قصه ایستاده ای که از حواس لحظه هایم پرت نمیشوی !

گاهــــی وقتی کسی از زندگیتان میرود

دارد به شما لطف می کند

او فضایی خالی به جا می گذارد

برای کسی که لیاقت آنجا بودن را داشته باشد . . .

.

.

.

کوچه ای را بود نامش معرفت / ساکنینش بامرام از هر جهت

گرچه بن بست بود مثل قلب من / آخرین خانه تو بودی خوب من . . .

.

.

.

برایم دعا کن ! اجابتش مهم نیست ! نیاز من آرامشی است که بدانم تو به یاد منی . . .

.

.

.

خواهم ز خدا خسته و درمانده نباشی / محبوب خدا باشی و شرمنده نباشی

ای دوست الهی در این عالم هستی / سرزنده بمانی و سرافکنده نباشی . . .

.

.

.

در قید غمم، خاطر آزاد کجایی؟

تنگ است دلم، قوت فریاد کجایی؟

با آنکه ز ما یاد نکردی..

ای آنکه نرفتی دمی از یاد کجایی؟

.

.

.

غصه ی دوری دلدار مرا پیرم کرد / غم هجران نگارم ز جهان سیرم کرد

گریه کردم ز فراغت گل من باور کن / که مرا غربت این شهر زمین گیرم کرد . . .

.

.

.

گاهی آدم میماند بین بودن یا نبودن!

به رفتن ک فکر می کنی

اتفاقی می افتد که منصرف می شوی…

میخواهی بمانی،

رفتاری می بینی که انگار باید بـــروی!

این بلاتکلیفی خودش کلــــی جهنـــــــــــــــم است

.

.

.

نقش چشمان خمارت ، چه کشیدن دارد / سایه ساران دو زلفت ، چه لمیدن دارد

آن قدر خوب و ملیحی که به یک جرعه نگاه / حس مستی لبت طعم چشیدن دارد . . .

.

.

.

همه خوابند و من بیدارم امشب / دلم کرده هوای یارم امشب

غم عشق و فراقش مرهمی نیست / مداوای امید دیدارم امشب . . .

خوبیهاست که باعث میشه آدما دلتنگ بشن ، به خاطر همه ی خوبیات یه عالمه دلتنگتم !
 
.

.

.

حتی کفش هم اگر تنگ باشد زخم میکند ، وای به وقتی که دل تنگ باشد !
 
.

.

.

چشمانم را باز میکنم و او نیست ، این بی رحمانه ترین اتفاق هر روز است .
 
.

.

.

دوستت خواهم داشت در سکوت ، مبادا در صدایم توقعی باشد که خاطرت را بیازارد .
 
.

.

.

جریان چیست ؟ چرا پیدا نمیشود جسد آنانی که ادعا میکنند برایمان میمیرند ؟
 
.

.

.

کف بینی نکن ! دستی که به سویت دراز شده ، طالعش تویی !

.

.

.

فراموش کردنت کار آسانی است ! کافی است دراز بکشم ، چشمهایم را ببندم و نفس نکشم !
 
.

.

.

مساحت خلوتم را پر کن ، عمودی یا افقی فرقی نمیکند ، همین که ضلعی از چهار دیواری ام باشی کافیست .
 
.

.

.

ستاره ها هیچ گاه از خاطر آسمان نمی روند ، بگذار دل من آسمان باشد و یاد تو ستاره .

در زندگی به کسانی دل می بندیم که نمی خواهندمان

و از وجود کسانی که می خواهندمان بی خبریم ، شاید این باشد

دلیل تنهایی مان

.

.

.

زندگی چون قفس است ، قفسی تنگ پر از تنهایی

و چه خوب است دم غفلت آن زندان بان

و سپس بال و پر عشق گشودن ، بعد از آن هم پرواز

.

.

.

هفت شهر عشق ، شهر اول : نگاه و دلربایی ، شهر دوم : دیدار و آشنایی

شهر سوم : روزهای شیرین و طلایی ، شهر چهارم : بهانه ، فکر جدایی

شهر پنجم : بی وفایی ، شهر ششم : دوری و بی اعتنایی

شهر هفتم : اشک ، آه ، تنهایی

.

.

.

در غریبانه ترین لحظه ی تنهایی خود

چشمهایم را که در آن دریایی از محبت موج میزند به تو خواهم بخشید

تا هیچ گاه به پاکی احساسم شک نکنی

.

.

.

غروب غمهایت را به هر قیمتی خریدارم ، اگر همدم شبهای تنهایی من باشی

.

.

.

و بعد از تو دلم از عطش عشق طغیان کرد ، گاه از دو روزنه ی رخسارم

گاه در نگاهی پوچ در تاریکی شب هایم ، گاه در باز دمی اندوهناک که با زحمت

از قفس آزاد شده و پایانش خدا را شکر می گویند و گاه در وجودم که به هیچ پایانی

نمی رسید مگر ، “تنهایی” ، “تنهایی” ، “تنهایی”

.

.

.

می بینی ای لحظه های خالی از احساس تهی

می بینی که چه صدای خرد شدن دست های خزان شده اش

در دست های “تنهایی” کسل آور است و تو را نیز بی رمق می کند

آه ، پس او چه گوید ؟

.

.

.

من چه تنها و غریبم بی تو در دریای هستی ، ساحلم شو غرق گشتم بی تو در شبهای مستی

.

.

.

هرکس به میزانی که “تنهایی” نیاز دارد عظمت دارد و بی نیاز تر است

.

.

.

رفتی و ندیدی که چه محشر کردم ، با اشک تمام کوچه را تر کردم

وقتی که شکست بغض تنهایی من ، وابستگی ام را به تو باور کردم . . .

.

.

.

من آن گلبرگ مغرورم نمیمیرم ز بی آبی

ولی بی دوست میمیرم در این مرداب تنهایی

.

.

.

وصال در عشق بس چه دارد حیرانی ، من نگویم رسیدم به وصال

اما دیده ام ناله ی عاشقی در تنهایی ، گریان سخن می گفت ،

می کرد حق حق و بی تابی ، ای کاش می شد اینگونه عاشق شد

فراموش کردنت کار آسانی است ! کافی است دراز بکشم ، چشمهایم را ببندم و نفس نکشم !
 
.

.

.

مساحت خلوتم را پر کن ، عمودی یا افقی فرقی نمیکند ، همین که ضلعی از چهار دیواری ام باشی کافیست .
 
.

.

.

ستاره ها هیچ گاه از خاطر آسمان نمی روند ، بگذار دل من آسمان باشد و یاد تو ستاره .
 
.

.

.

دریا همیشه از من دلگیر است ، میدانی چرا ؟ چون همیشه بزرگی تو را به رخ او میکشم .
 
.

.

.

چه زیبا حرف میزنی ؟ تو می گویی از زاویه ی من به مسئله نگاه کن ! از زاویه تو ... آها دیدم ، از زاویه ی تو چه تنگ است کنار هم نشستن دو ضلع ! من و تو !
 
.

.

.

دلتنگی عین یه جای شکستگی روی عینک آدمه ، هر جا نگاه می کنی می بینیش !
 
.

.

.

این روزها زیادی ساکت شده ام ، حرف هایم نمی دانم چرا به جای گلو ، از چشم هایم بیرون می آیند .
 
.

.

.

خیالت همه جا با من است ، اما دلم گرمای بودنت را میخواهد نه سردی خیالت را .
 
.

.

.

کفش هم اگر تنگ باشد زخم میکند ، وای به حال دل من از دوری تو .
 
.

.

.

هرکس جای من بود ، می برید ، اما من هنوز می دوزم ، چشم امید به راه .

“بربادرفته”

صد بار بهتر است از

“از یاد رفته “…..

.

.

.

من درد میکشم

تو اما چشم هایت را ببند!

سخت است بدانم میبینی و بیخیالی . . .

.

.

.

اگر میداد لیلی کام مجنون …

کجا افسانه میشد نام مجنون …؟

.

.

.

گاهی دوست دارم بدون پک زدن

فقط بنشینم و نگاه کنم که سیگارم چگونه میسوزد

شاید آخر فهمیدم چه لذتی میبری از تماشای سوختن من  . . .

.

.

.

صدایت نمیکـــــنم که برگـــــردی

مهــــــم باشم

خودت برمیگردی . . .

.

.

.

دلم یک آلزایمر خفیف می خواهد

آنقدر که یادم نرود

به نفعم است که به چند زبان زنده ی دنیا سکوت کنم . . .

.

.

.

این موهبت الهی ست صبح چشم بگشایی و یادت بیاید

دوستی داری آبی تر از آسمان ، زلالتر از شبنم و روشنتر از صبح . . .

.

.

.

کفرم را که در می آوری ، ایمانم به عشق بیشتر میشود !

.

.

.

عشق فراموش کردن نیست ،بخشیدن است

گوش کردن نیست ، درک کردن است

دیدن نیست ، احساس کردن است

جا زدن و کنار کشیدن نیست صبر کردن و ادامه دادن است

حتی تنها  . . .

.

.

.

به روزها دل مبند ، روزها به فصل که میرسند رنگ عوض میکنند

با شب بمان ، شب گرچه تاریک است ، لیکن همیشه یک رنگ است . . .

.

.

.

گاهی اوقات باید خدا رو شکر کنی

یا اصلا بغلش کنی و ببوسیش

که به چیزی که یه روزی میخواستی نرسیدی …

.

.

.

ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر / به مرام تو گرفتار و به یاد تو اسیر . . .

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم / چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم / به نفسهای تو در سایه ی سنگین سکوت / به سخنهای تو با لهجه ی شیرین سکوت .
 
.

.

.

هراس یعنی من باشم ، تو باشی و حرفی برای گفتن نباشد .
 
.

.

.

این روزها بدجور به تو آغشته ام ، از صافی ردم کن و ببین که جز تو هیچم نمی ماند .
 
.

.

.

اگر گدا یاد پادشاه نکند پادشاه چه داند گدایی هم هست ، گدای دیدارتم پادشاه .
 
.

.

.

شبها اتاقم ماه ندارد ، چشمانت را قرض می دهی تا صبح ؟
 
.

.

.

این موهبت الهی ست صبح چشم بگشایی و یادت بیاید دوستی داری آبی تر از آسمان ، زلالتر از شبنم و روشنتر از صبح .
 
.

.

.

من تو را به دلم قول داده ام ، نگذار بدقول شوم !
 
.

.

.

به روزها دل مبند ، روزها به فصل که میرسند رنگ عوض میکنند ، با شب بمان ، شب گرچه تاریک است ، لیکن همیشه یک رنگ است .
 
.

.

.

میگویند دلتنگت نباشم ، خدای من ! انگار به آب میگویند خیس نباش !
 
.

.

.

گاهی مرا یاد کن ، من همانم که اگر ساعتی از من بیخبر بودی ، آسمان را به زمین میدوختی .

هر دم به بهانه ای تو را یاد کنم / افسرده دلم به یاد تو شاد کنم / بی تو دل من چو کلبه ای خاموش است / با یاد تو این خرابه آباد کنم .
 
.

.

.

فال حافظ زدنت از پی دلتنگی کیست ؟ / من که هر لحظه به یاد تو و دلتنگ تو ام / هر ستاره یه نشان از غم و دلتنگی من / آسمان را بفرستم که بدانی همه جا یاد تو ام ؟
 
.

.

.

آرزو داشتم قطره اشکی بودم که در کنار چشمت متولد میشدم ، بر روی گونه ات می غلطیدم و در کنار قلبت می مردم .
 
.

.

.

نباشی ، دلم که هیچ ، دنیا هم تنگ میشود !
 
.

.

.

دوست داشتن از عشق برتر است و من هرگز خود را تا بلندترین قله ی عشق های بلند پایین نخواهم آورد . (دکتر شریعتی)
 
.

.

.

نمیدانم هم اکنون کجا مشغول لبخندی ، فقط یک آرزو دارم : که در دنیای شیرینت ، میان قلب تو با غم نباشد هیچ پیوندی .
 
.

.

.

تقصیر خودمونه ، بعضی ها عددی نبودند و ما آنها را به "توان" رساندیم !
 
.

.

.

عشق انسان را داغ میکند و دوست داشتن انسان را پخته ، هر داغی یک روز سرد میشود ولی هیچ پخته ای دیگر خام نمیشود .

نمیدانم هم اکنون کجا مشغول لبخندی ، فقط یک آرزو دارم

که در دنیای شیرینت ، میان قلب تو با غم نباشد هیچ پیوندی . . .

.

.

.

ای قرار لحظه های اضطرار ، بر روان دیده ام منشین چو خار

 جاری عشقی به شریان وجود ، بی تو باید شعر دلتنگی سرود . . .

.

.

.

روزگاری شد و کسی مرد ره عشق ندید / حالیا چشم جهانی نگران من و توست . . .

.

.

.

می خواستم تصویر با تو بودن را نقاشی کنم

دیدم فاصله بینمان در ورق جا نمی شود

کمی نزدیک تر بیا ، می خواهم با تو بودن را حس کنم . . .

.

.

.

دوستی اتفاق است ، جدایی رسم طبیعت

طبیعت زیباست ، نه به زیبایی حقیقت

حقیقت تلخ است ، نه به تلخی جدایی

جدایی سخت است نه به تلخی تنهایی . . .

.

.

.

نترس از شب مستی ، بیا و عاشق باش / فروغ دیده مجنون ، بهای صادق باش

من و کبوتر عاشق به روی یک دیوار / دو پنجره ، دو ستاره فدای یک دیدار . . .

.

.

.

اگه می گفتی می خوامت دلم دیگه غصه نداشت

شب چشام خوابش می برد نیازی به قصه نداشت

اگه می گفتی می خوامت تو دنیا چیزی کم نبود

رو خاطرات خوبمون هاشور زرد غم نبود . . .

.

.

.

ما عاشق فهم و ادب و معرفتیم / ما خاک قدوم هرچه زیبا صفتیم

از زشتی کردار دگر خسته شدیم / محتاج دو پیمانه می معرفتیم . . .

.

.

.

از خدا خواهم نبخشاید تو را / این چه رسم دوستی باید تو را

تو که می دانی در قلب منی / این همه دوری و بی مهری چرا ؟

.

.

.درکوچه های عشق دنبال منی / من فکر می کردم فقط مال منی

این دل اسیر مهر روی توست نمی دانی ؟ / ای همرنگ چشم من ، تو فال منی . . .

تو کی هستی که همه فکر و خیالم شده تو

تو شدی زندگی من ، همه یادم شده تو

یاد تو در خاطراتم وقتی پیدا می شود

می رود دنیا ز یادم چون که یادم شده تو

.

.

.

اینجا زمین است، زمین گرد است

تویی که مرا دور زدی!

فردا به خودم خواهی رسید

حال و روزت دیدنیست

.

.

.

دنیای آدم برفی ها دنیای ساده ایست

اگر برف بیاد هست ، اگر برف نیاید نیست

مثل دنیای من ، اگر تو باشی هستم ، اگر نباشی …!

.

.

.

عجیب است دریا… تا آدم را غرق خود می کند آن را پس می زند!

.

.

.

دل نزد توست گر چه دوری ز برم

جویای توام اگر نپرسی خبرم

خالی نشود خیالت از چشم ترم

در قلب منی اگر چه جایی دگرم

.

.

.

هزار کلمه برجای خالی ات ریختم اما پر نشد

به گمانم از جنس بی نهایتی

.

.

.

باز دلم یاد شما می کند

یاد همان لطف و صفا می کند

این دل بی کینه همیشه تو را

بر سر سجاده دعا می کند

.

.

.

به بند دلت میاویز رخت خاطره ام را، گردبادهای فراموشی حرمت نمی شناسند…

.

.

.

ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

به مرام تو گرفتار و به یاد تو اسیر

.

.

.

هر بار که می خواهم به سمتت بیایم

یادم می افتد “دلتنگی ” هرگز بهانه خوبی برای تکرار یک اشتباه نیست.

.

.

.

عشق یعنی تو مرا می رانی

من به صد حوصله می آیم باز . . .

.

.

.

حوصله ی جمع و تفریق ندارم، یه ضرب خرابتم !

خواب دیدم که دلم بند تو بود / خواب من تعبیر لبخند تو بود

تو به سان گل شدی اوج شکوه / نبض من ، در ساقه آوند تو بود . . .

.

.

.

بیزارم از آن عشق که عادت شده باشد

یا آن که گدایی محبت شده باشد

خودبینی و خودخواهی اگر معنی عشق است،

بگذار که آیینه نفرت شده باشد . . .

.

.

.

انسانهای پاک و ساده را با تمام وجود دوست دارم

همانهایی که بدی هیچکس را باور ندارند

همانهایی که برای همه لبخند میزنند

همانهایی که بوی ناب “آدم” میدهند

و من باور دارم که وجود نازنینت شایسته دوست داشتن است  . . .

.

.

.

احساس تو چون طراوت باران است

بر زخم شکوفه های گل درمان است

هر وقت که در هوای تو می چرخم

انگار نفس کشیدنم آسان است . . .

.

.

.

من نه سکوت میکنم نه فال عشق از برم

فقط به تو خیره شدم ، من از تو هم ساده ترم

تو خوب میفهمی مرا وقتی پر از بهانه ام

ببین برای ماندنت چقدر عاشقانه ام  . . .

.

.

.

وقتی خداحافظی میکنیم

چــه انـرژی عـظیـمی مـی خواهـد کـنترل اولین قـطره اشک بـرای نـچکیـدن . . .

از گندم پرسیدند عشقت کیه؟از خجالت زرد شد!

از گل پرسیدند عشقت کیه؟از خجالت سرخ شد!

از یخ پرسیدند عشقت کیه؟از خجالت آب شد!

از من پرسیدند عشقت کیه؟

با افتخار گفتم عشقم کسی است که داره این اس ام اس رو میخونه!

.

.

.

وقتی تنهاییم دنبال یک دوست میگردیم

وقتی پیدایش کردیم دنبال عیب هایش میگردیم

و وقتی از دستش دادیم دنبال خاطره هایمان با او می افتیم و باز تنهاییم!

.

.

.

عشق آدما به هم ، قصه خنده داریه / اولش قشنگ و بعد همش گریه زاریه !

وقتی عشق ها همه از دم مثل هم تموم میشن / چرا باز باید شروع کرد ، آخه این چه کاریه ؟

.

.

.

در درون ذهن من هرگز نمیمیرد کسی / مرگ مرا ماتم و غم نمیگیرد کسی …

رفته ام من سال ها از خاطرات این و آن / یک سراغ ساده هم از من نمیگیرد کسی….!

.

.

.

ای کاش دلم پنجره ای دیگر داشت/ای کاش خدا فقط شقایق می کاشت

ای کاش یکی می آمد و غم ها را / از قلب اهالی زمین برمیداشت….

.

.

.

میان عابران تنهاتر از من هیچ کس نیست / کسی اینجا به فکر این غریبه در قفس نیست

دلم امشب برای خنده هایت تنگ تنگست / فقط درون آغوش تو مردن زیباست….

.

.

.

می بخشم کسانی را که هرچه خواستند با من ، با دلم و با احساسم کردند…

و مرا در دور دست خودم تنها گذاشتند و من امروز به پایان خودم نزدیکم،

پروردگارا به من بیاموز در این فرصت حیاتم آهی نکشم برای کسانی که دلم را شکستند….

.

.

.

گریه کردم اشک بر داغ دلم مرحم نشد / ناله کردم ذره ای از دردهایم کم نشد…!

در گلستان گل ، گل های زیادی بوییدم ولی/از هزاران گل ، گلی همچون تو پیدا نشد….

اسرار دئلیم خلقه نمایان اولدو
هر دلبره ایسته دیم باخام قان اولدو
بو دهر دنی ده بس کی محنت چکدیم
قددیم بوکولوب مثال چوگان اولدو

اسرار دلم پیش خلق آشکار شد
به هر دلبری که خواستم بنگرم خون به پا شد
در این دنیای دون بس که محنت کشیدم
قدم خم همچو چوگان شد

.

.

.

من سنی سئویرم ، سن واری، پولو،
گور هاردان دوشوبدو عشقیمین یولو…
نه منیم اوره ییم بیر بئله دولو،
نه سنین اوره یین بوش اولمایایدی

من ترا دوست دارم و تو پول و ثروت را
ببین راه عشقم به کجا افتاده
کاش نه دل من اینقدر پر
و نه دل تو اینقدر خالی بود

.

.

.

من ترک شراب لب یار ائیلدیم اولدی
زهر غم هجریله مدار ائیلدیم اولدی
ای شیخ بهشتی دئمه ترک ائیلییه ن اولماز
من ترک سر کوی نگار ائیله دیم اولدی

من ترک شراب لب یار کردم و شد
با زهر غم هجر مدارا کردم و شد
ای شیخ نگر که کسی بهشت را ترک نمی کند
من ترک سر کوی نگار کردم و شد

.

.

.

جان وئرمه غم عشقه کی عشق آفت جاندیر
عشق افت جان اولدوغی مشهور جهاندیر
سور ایستمه سودای غم عشقده هرگز
کیم حاصل سودای غم عشق زیاندیر

جان به عشق نده که عشق آفت جان است
آفت جان بودن عشق مشهور جهان است
از سودای غم عشق سود طلب نکن
چرا که حاصل سودای عشق زیان است

.

.

.

ساچلارینا بنزتمیشم گئجه می
گل اوزاق گزمه یانیما سئوگیلیم
دوداغیندا ایتیرمیشم سؤزومو
گولوشونله جانیمی آل سئوگیلیم

شبم را به گیسویت تشبیه کردم
دورنرو بیا پیشم سوگلیم
در لبهایت حرفم را گم کرده ام
با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم

1) Bir can dushun bedensiz, bir beden dushun qelbsiz, bir urek dushun sevgisiz, bir de meni dushun sensiz.

2) Once meni sevdiyini soyleyen, yalanini etiraf eden, aldadib geden sensen. Goz yashimi bitiren, qelbimi yox eden, sene ashiqem deyen sensen.Qalmadi sevgim sene, yox oldu xeyallarim.

3) Ne atesh ne gunesh, meni sen yandirdin, ne qurbet ne hesret,meni sen vurdun,hem qishim hem yazim baharim oldun bilse nece sevdiyimi, melekler aglar...

4) Ulduzlarin yox olmasini izlerken her sabah bir gunaydin eshitmekdi, eslinde istediyim indi sene deye bilmediyimi yaziram sevgilim: gunaydin dunyanin en gozel gercheyi...

5) Oyaninca oyandigina peshiman eden, geri donmek isdeyibde done bilmeyince charesizlikden deli eden.Heyatda sadece bir kere gorule bilen unudulmaz bir yuxusan sen.

6) Yoxluguna dayandim.Sensiz de sabah oldu. sensizde movsumler deyishdi.Amma dodaqlarimla gulsemde, gozlerimle gulmeyi unutdum sayende...

7) Dogru soyleyeni 9 yerden qovarlar,men onuncudan seslenirem...seni sevirem heyatim!

8) Bir gun cehennemde gorushe bilerik.Sen qelb ogrusu oldugun uchun,men ise allahi buraxib seni tapdigim uchun...

9) Seni ne zaman unudacagimi sorushursan, amma ne zaman oleceyimi bilmirem ki!!!

10) Hayatta iki kor tanidim: biri meni gormeyen sen,digeri senden bashqasini gormeyen men.

چقــدر باید بگذرد
تا مـن در مـرور خـاطراتم
وقتی از کنار تــو رد میشوم،
تنـــم نلــرزد…
بغضــم نگیــرد…

.

.

.

در جستجوی تو چشمانم از نفس افتاد ، در کجای جغرافیای دلت ایستاده ام که خانه ام ابری است…

.

.

.

دیشب که باران آمد … میخواستم سراغت را بگیرم …
اما خوب میدانستم این بار هم که پیدایت کنم ، باز زیر چتر دیگرانی

.

.

.

گاه کوچکم می بینی و گاه بزرگ…

نه کوچکم و نه بزرگ؛ خودت هستی که دور می شوی و نزدیک…

.

.

.

آهنگ زنگ من روی موبایلت با بقیه فرق داشت ولی آهنگ زنگت رو موبایلم مثل بقیه بود

تو به خاطر اینکه بفهمی منم و من به خاطر اینکه فکر کنم تویی…
.

.

.

آهنگ ها تنهایی را تسکین می دهند اما تسکین تنهایی تسکین درد نیست

.

.

.

برهنه می آئیم ، برهنه می بوسیم ، برهنه می میریم
با این همه عریانی ، هنوز قلب هیچکس پیدا نیست

.

.

.

آشفتگی من از این نیست که تو به من دروغ گفته‌ای ،

از این آشفته‌ام که دیگر نمی‌توانم تو را باور کنم …

.

.

.

چشم هایم را به بیمارستان می برم…
نمی دانم چه مرگشان شده!
هر شب در خواب جایشان را خیس می کنند…

.

.

.

نقاش نیستم ، ولی دلم برایت پر می کشد…

جیرجیرک به خرس گفت:دوستت دارم

اما خرس گفت:الان وقت خوابمه!

خرس به خواب زمستونی رفت و نمیدونست عمر جیرجیرک فقط ۳روزه

.

.

.

چرا غم میخوری ازترس مردن؟

مگر آنها که غم خوردن نمردن ؟

.

.

.

وقتی توی لحظه هام عشق تو رو کم میارم ، به دلم هزار و یک غم میارم ، توی چشمات خودمو گم میکنم ، آسمون دلمو نم میکنم ، پر بارون میشم از دیدن تو ، پر آرزو واسه چیدن تو ، گرچه داشتنت برام خیالیه ، بی تو اما زندگی چه خالیه…

.

.

.

یه روز یه جنگل بود که درخت نداشت.یه شکارچی بود که تفنگ نداشت.

یه تفنگ بود که فشنگ نداشت.بعد اون شکارچی با اون تفنگ که فشنگ نداشت

یه گوزن شکار کرد که شاخ نداشت گوزن را انداخت توی کیسه که ته نداشت

این داستان که نویسنده نداشت نویسنده هم اسم نداشت

هر چند این داستان سر و ته نداشت ولی ارزش سرکار گذاشتن رو که داشت…

.

.

.

BBC

EURO NEWS

CNN

IBC

MBC

Aljazire

Alarabi

همه اعلام کردن که تو منو خیلی دوست داری!

آره؟؟؟خوب به خودم میگفتی!!!

.

.

.

اینقدر دوستت دارم بشنوی خنده ات می گیره ،

تو نگام میکنی و دلم تو چشمات می میره ، اینقدر دوستت دارم

حوصلتو سر می برم ، نکنه یه روز بگی که دیگه دوستت ندارم…

‘دوستت دارم’

.

.

.

دلتنگی خیابان شلوغی است،که تو در میانه اش ایستاده باشی.

میبینی می آیند! میبینی می روند!و تو همچنان ایستاده باشی!

.

.

.

میدونی بازی روزگار چیه؟ این که تو چشم بزاری من قایم شم بعد تو یکی دیگه رو پیدا کنی.

.

.

.

او ضمیر مفرد غایب نیست او همه دنیای من است.

گاهی با یک قطره ، لیوانی لبریز می شود

گاهی با یک کلام ، قلبی آسوده و آرام می گردد

گاهی با یک کلمه ، یک انسان نابود می شود

گاهی با یک بی مهری ، دلی می شکند

مراقب بعضی یک ها باشیم

در حالی که ناچیزند ، همه چیزند . . .

.

.

.

سوت‌ می‌کشد در هوا ، کابل‌ تلفنی‌ که‌ می‌توانست‌

زیباترین‌ عبارات‌ جهان‌ را

از عاشقی‌ به‌ عاشقی‌ برساند . . . !

.

.

.

سنگ هایـی کـــه من از یادِ تو بر دل میــــزدم

خانه ای میشد

اگر خانه بنا میکردم . . .

.

.

.

از وقتی که تــو رفتی ، آینده هیچ وقت نیامد که هیچ

گذشته هم هیچ وقت نگذشت . . .

.

.

.

بسترم صدف خالی یک تنهایی است

و تو چون مروارید

گردن آویز کَسان دگری . . .

.

.

.

آتش گرفتن ای غم و افروختم بس است

یک دم رها نمی کنی ام سوختم بس است

سنگین شدم ز درد و چو سنگی به در خویش

خون را چو لعل در جگر اندوختم بس است . . .

.

.

.

وقتی پایت خواب می رود

نمی توانی درست راه بروی

لنگ می زنی!

وقتی قلبت خواب می رود

نمی توانی درست فکر کنی.

عاشق می شوی !

.

.

.

فاصله خط عابر پیاده ندارد ، دست مرا بگیر و از آن رد کن ،

قرار دیدار ما هر نیمه شب ، خیالت که نمی گذارد بخوابم . . . !

گلوی آدم را باید گاهی بتراشند تا برای دلتنگی های تازه جا باز شود ، دلتنگی هایی که جایشان نه در دل که در گلوی آدم است ، دلتنگی هایی که میتوانند آدم را خفه کنند .
 
.

.

.

در نگاهت چیزیست که نمیدانم چیست ؟ مثل آرامش بعد از یک غم ، مثل پیدا شدن یک لبخند ، مثل بوی نم بعد از باران ، در نگاهت چیزیست که نمیدانم چیست ؟ من به آن محتاجم !
 
.

.

.

عصاره ی تمام مهربانی ها را می گیرم و از آن فرشته ای می سازم همچون "خودت" .
 
.

.

.

تمام مزرعه کافر صدایش می زدند ، گل آفتابگردان کوچکی که عاشق باران شده بود .
 
.

.

.

کاش میدانستی که جهانم بی تو "الف" ندارد !
 
.

.

.

تنهایی یعنی : ذهنم پر از تو و خالی از دیگران است ، اما کنارم خالی از تو و پر از دیگران است !
 
.

.

.

دلم چندین سال است روزه ی عشق گرفته است ! اذان افطارش را تو بگو .

بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است ، همچو شهری که به روی گسل زلزله هاست .
 
.

.

.

نیمکت با هم بودنمان تنهاست ، من دل نشستن ندارم ، تو دلیل نشستن باش !
 
.

.

.

زلال که باشی سنگهای کف رودخانه ات را می بینند ، بر می دارند و نشانه می روند درست به سوی خودت .
 
.

.

.

من صبورم اما ... ، بی دلیل از قفس کهنه ی شب میترسم ، بی دلیل از همه ی تیرگی تلخ غروب و چراغی که تو را از شب متروک دلم دور کند ، میترسم .
 
.

.

.

میخواهمت چنانکه شب خواب را / می جویمت چنانکه لب تشنه آب را / حتی اگر نباشی می آفرینمت / چنانکه التهاب بیابان سراب را .
 
.

.

.

دلتنگم ، مثل مادری بی سوادی که دلش هوای بچه اش را کرده ولی بلد نیست شماره اش رو بگیره .


.

.

.

آسمانم انتهایش قلب توست / مهربان این آسمان از آن توست / آسمانم هدیه ای از سوی من / تا بدانی قلب من هم یاد توست .
 
.

.

.

دعایت میکنم هر شب به عطر میخک و مریم / الهی در دلت هرگز نباشه غصه و ماتم .

بجز دستت ندارم یار دیگر / بجز آیینه بازی کار دیگر

چو بستی چشم را آیینه بشکست / نگاهم کن فقط یک بار دیگر . . .

.

.

.

خنده های تـــو

آرزوهـــای مـن انـد

بخــند

تا برآورده شوند  . . .

.

.

.

نکند یوسف عمرم رود از مصر خیالت / باز آواره ی تنهایی چاهم بکنی . . .

.

.

.

اگر چه عاشقی پر شور بودیم / به خود نزدیک و از هم دور بودیم

شب و روز از جدایی می‌سرودیم / من و تو وصله‌ای ناجور بودیم . . .

.

.

.

گفتم به گل زرد چرا رنگ منی ، افسرده و دلتنگ چرا مثل منی

من عاشق اویم که رنگم شده زرد ، تو عاشق کیستی که هم رنگ منی . . .

.

.

.

آب و هوای دلم آنقدر بارانیست

که رخت های دلتنگی ام را

مجالی برای خشک شدن نیست

اینگونه است که دلم برایت همیشه تنگ است . . .